Historia

     Przyjmuje się, że miejscowości: Górki, Dąbrowa, Cisowe, Zamoście zaczęły powstawać w latach czterdziestych XVIII wieku. Należały wtedy do niegrodowego starostwa kampinowskiego. Starostą był wówczas Ludwik Gutakowski wysoki urzędnik królewski Stanisława Augusta Poniatowskiego. By zwiększyć zyski z dzierżawionego starostwa nasilał akcję wyrębu drzew dla rozwijającej się Warszawy, rozwinął produkcję węgla drzewnego dla licznych kuźni i manufaktur warszawskich. Dla przykładu właściciel Gniewniewic koło Leoncina Tomasz Dangiel miał w Warszawie manufakturę powozów. Tak uzyskane tereny były zaraz zaludniane, mimo że było to bagno dorzecza Łasicy (takie jakie znamy dzisiaj).
     Ludność Górek, Cisowej, Dąbrowy przynależała początkowo do parafii w Głusku, a od 1776 roku do parafii w Kampinosie. I tam pewnie udawały się dzieci pierwszych mieszkańców naszych wsi do szkół przykościelnych. W połowie XIX wieku była już w Górkach szkoła. Z 1857 roku znany jest wypis wsi parafii Kampinos, a przy Górkach wzmianki, że tam jest szkoła. Więcej pewnych informacji z tego czasu nie mamy.

     Wiemy na pewno, że po pierwszej wojnie światowej istniała szkoła w Górkach i była w innym miejscu. Była też szkoła w Dąbrowie Starej. W Górkach szkoła była czteroklasowa. W 1925 roku uczyło się około 200 uczniów. Był to powiat sochaczewski.
      Jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej tamten teren szkoły w Górkach sprzedano między innymi dlatego, że zbyt daleko do szkoły miały dzieci z Cisowego i Zamościa. Kupiono działkę od Pana Wieczorka, na której jesteśmy. Było to dogodne miejsce pośrodku wsi na skrzyżowaniu dróg. Zbudowano solidny drewniany budynek szkolny. W czsie wojny mieścił się w nim posterunek żandarmów niemieckich pilnujących granicy wytyczonej na pobliskiej rzece Łasicy, między terenami Generalnego Gubernatorstwa a terenami włączonymi do Rzeszy. To miejsce było włączone do Rzeszy. W czasie Powstania Warszawskiego Niemcy spalili większość zabudowań naszych miejscowości. Straty szacuje się na około 90%. Spłonął też budnek szkoły.

     Pierwsza wzmianka o Szkole Podstawowej w Górkach po wojnie pochodzi z 1946r. Szkoła ta mieściła się w drewnianym baraku (prawdopodobnie był przywieziony z jakiegoś obozu), posiadała pięć izb lekcyjnych, a zajęcia prowadzone były przez sześciu nauczycieli. Ze względu na bardzo zły stan techniczny budynku oraz zwiększającą się liczbę dzieci rozpoczęto starania o zezwolenie na budowę nowej szkoły. 12 lipca 1963r. Kuratorium zatwierdziło projekt nowej siedmioizbowej szkoły.
     W 1964 roku rozpoczęto budowę w myśl hasła"Tysiąc szkół na tysiąclecie państwa polskiego"
Budowę prowadzono w dużej mierze ze składek społecznych zbieranych przez naszych mieszkańców i nauczycieli. Najpierw ukończono budowę szkoły w Dąbrowie Starej. W 1967 roku oddano do użytku szkołę w Górkach.
     W 1989r. dobudowano pomieszczenia biblioteczne. Szkołę sukcesywnie rozbudowywano i doposażano. Już w latach 90-tych posiadała siedem klasopracowni plus salę przeznaczoną dla oddziału przedszkolnego, kuchnię, sklepik i małą pracownię fotograficzną. Wyposażona była w wysokiej klasy, jak na tamte czasy, sprzęt audiowizualny oraz kserokopiarkę. W związku z reformą oświaty i wprowadzeniem do programów szkolnych przedmiotu "informatyka" w listopadzie 2005r. szkoła nasza wyposażona została w nowoczesną pracownię komputerową z dostępem do Internetu.

    Pierwszym dyrektorem szkoły został pan Jan Rurka, a rok później mgr Jan Zagórski, który na tym stanowisku pozostawał 23 lata. Dokupił on działkę, tworząc boisko szkolne i dobudował kilka pomieszczeń.
     We wrześniu 1991r. konkurs na dyrektora szkoły wygrała mgr Krystyna Poznar. We wrześniu 2001r. dyrektorem szkoły została pani mgr Barbara Zarębska-Śmiałek. Za jej kadencji 16 czerwca 2002 roku Szkole Podstawowej w Górkach nadano imię Powstańców Styczniowych co było hołdem poległym pod Górkami powstańców 1863 roku. Od 2002r. do chwili obecnej dyrektorem szkoły jest Pani Jolanta Amine.

    W 2002r. szkoła podstawowa na podstawie UCHWAŁY RADY GMINY W LEONCINIE
otrzymała imię Powstańców Styczniowych i od tej pory jej oficjalna nazwa brzmi: Szkoła Podstawowa
im. Powstańców Styczniowych w Górkach.
          W związku z reformą oświaty od września 2003r. powołano Gimnazjum w Górkach. W tym samym roku szkolnym mury "górkowskiej alma mater" opuścili pierwsi absolwenci, a stało się to z prozaicznego powodu - w r.szk. 2003/2004 dzieci z obwodu szkolnego Górki, uczęszczające do Gimnazjum w Głusku, powróciły do swojej macierzystej szkoły. Tym sposobem zachowana została ciągłość kształcenia w tej małej, przyjaznej szkole dzięki miłości i wytrwałości rodziców i mądrości ich przedstawicieli w Radzie Gminy.




Script logo